Wybrane wystawy zorganizowane w naszej galerii:

“Makonde – rzeźbiarze znad rzeki Ruwumy” - wystawa poświęcona twórczości artystów kultywujących kulturę Makondów. Hebanowe rzeźby artystów Makonde – ludu mieszkającego w Mozambiku i w Tanzanii po obu stronach rzeki Ruwumy – są dość młodym zjawiskiem artystycznym. Choć rzeźba ta wyrasta z dawnej tradycji związanej z obrzędowością i wierzeniami Makondów, objawiła się ona dopiero na początku lat 60-tych minionego wieku. Nowością było już samo tworzywo - pnie lub korzenie drzewa lokalnie zwanego mpingo lecz powszechnie mylonego z czarnym hebanowcem. Przede wszystkim jednak nowe były formy i tematy. Nowe style rzeźb (ujamaa i shetani) od razu zafascynowały krytyków i kolekcjonerów sztuki. Nasza wystawa pokazywała próbki twórczości renomowanych artystów wschodnioafrykańskich w tym prace legendarnego Roberta Jakobo- twórcy stylu ujamaa. Wystawę przygotowaliśmy wspólnie z Polskim Towarzystwem Afrykanistycznym pod patronatem UNESCO

“Shona – współczesna rzeźba Zimbabwe” - twórcy prac przedstawionych na wystawie wywodzą się z Shona – ludu stanowiącego przeważającą część mieszkańców dzisiejszego Zimbabwe (była Rodezja). W rzeźbie Shona szczególna relacja widoczna jest pomiędzy artystą a tworzywem. Związana jest ona z samym procesem twórczym. Artysta wybiera bowiem najpierw kamienny blok (przeważnie jest to serpentyn – miękki kamień o ogromnej skali odcieni zielonego sięgającej czerni), który swoim kolorem i kształtem “przemawia” do twórcy. Rzeźby powstają bez wcześniejszych szkiców a ich tematyka czerpana jest  zarówno z folkloru i wierzeń , jak i dorobku artystycznego twórców europejskich XX-tego stulecia. Autorzy rzeźb zaprezentowanych na wystawie należą do czołówki twórców rzeźby Shona i w pięknym stylu kontynuują tradycje zapoczątkowane na przełomie lat 50-tych i 60-tych. Wystawa została objęta patronatem Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego.

“Tingatinga – spotkanie z malarstwem Tanzanii” - termin Tingatinga wywodzi się od nazwiska twórcy stylu. Edward Saidi Tingatinga urodził się w 1932 roku w niewielkiej wiosce na południu Tanzani. W 1957 roku opuścił rodzinną wioskę i udał się na północ w poszukiwaniu lepszego życia. Pracował na plantacji sizalu, był ogrodnikiem, sprzedawcą warzyw, grał na ksylofonie w zespole muzycznym. Zaczął rozwijać rozmaite umiejętności artystyczne. Ozdabiał haftem poduszki,serwety i kapy na łóżka. Nauczył się wyplatać kosze i maty. Obserwując malarzy z Kongo postanowił spróbować własnych sił. Malował przede wszystkim stylizowane zwierzęta, ustawione na jego obrazach profilem, tylko głowa zwrócona "en face" znajdowała się w innej płaszczyźnie niż ciało. Upodobał sobie fantazyjne ptaki z długimi, pochylonymi szyjami. Ptaki i łukowato wygięte ciała antylop dodawały obrazom niezwykłej dynamiki. Malarstwo Tingatingi stawało się coraz bardziej popularne, pojawili się liczni naśladowcy stylu. Niestety sam artysta zginął w tragicznych okolicznościach zastrzelony przypadkowo przez patrol policyjny.

Wielobarwne obrazy, wibrujące żywymi kolorami, pełne radości życia, wypełnione rytmicznymi, rozbudowanymi kompozycjami, składają się na jedyny w swoim rodzaju afrykański styl malarski.

Wystawa pod patronatem Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego.